Bij een nieuw huis hoort gelukkig ook een nieuw atelier!
Tijdens het uitpakken:
En na het uitpakken:
Nieuw atelier
Geef een reactie
Eenideeperdag, de ideeënwedstrijd van Flanders DC
Gedurende één maand daagde Flanders DC Vlaanderen uit om elke dag een idee te posten op de website eenideeperdag.be. Het doel van de wedstrijd was vooral om de creativiteit te stimuleren. Uit statistieken blijkt immers dat slechts 1 op 3000 ideeën alles in zich heeft om het tot een levensvatbaar product te schoppen. Om tot een origine(e)l(e) product/dienst te komen moet je met andere woorden eerst een trog minder goeie ideeën bedenken.
Soit. Ideeën dus. Véél ideeën. Superveel, zelfs: meer dan 9000. Uit die 9000 ideeën filterden de medewerkers van Flanders DC de 150 beste. En uit die selectie filterden ‘wij van de jury’ een aantal winnaars.
De winnaars vind je op de blog van Flanders DC <–.
Dat jureren verliep niet van een leien dakje. We hadden wel een aantal objectieve criteria waar we rekening mee konden houden (relevantie, originaliteit, levensvatbaarheid, enz). Maar zelfs die criteria werden door alle juryleden anders ingevuld. Waar sommigen problemen zagen (‘Wie gaat dat betalen?’) zagen anderen mogelijkheden (‘Moeten we ons niet aantrekken, het is het idee dat telt’) en omgekeerd. Sommigen legden de aandacht op de ideeën voor de bedrijfswereld, anderen vonden de toepassingen die het leven van alledag simpeler kunnen maken het relevantst, nog iemand anders legde meer de nadruk op het community-gevoel dat uit de ideeën sprak.
Zelf vond ik de ideeën die ‘van onderuit’ verwezenlijkt kunnen worden het leukst. De ideeën die je binnen je wijk, gemeenschap, dorp, bedrijf of stad gemakkelijk kunt organiseren. Waar je geen overheid of andere instantie voor nodig hebt. Ah en ‘De speeltuin voor volwassenen’, daar heb ik ook voor gepleit. ;) (Hoe cool zou het zijn om een speeltuin op volwassenformaat te bouwen en in bedrijven te installeren? Niet met het oog op sport of beweging, maar toestellen om puur voor het plezier te gebruiken. Geen pingpongtafels, maar hangbruggen en klimtouwen).
Elk idee dat gewonnen heeft is een topidee. Maar er zijn nog een aantal afvallers die ik toch nog even wil vernoemen. Opgelet: de inzendingen werden anoniem aan de jury voorgelegd, ik weet dus niet wie welk idee gepost heeft. Ik weet alleen dat ik het toffe ideeën vind die de moeite waard zijn om te delen. Hier ga ik:
- Een verzorgingskussen in de mannenwc’s: Waarom is het in Scandinavië al de regel, maar hier nog niet? Superhandig voor papa’s die alleen op stap zijn met de baby.
- Voorleesradio: Elke dag op de radio: een stem die voorleest uit een boek. Leuk voor volwassenen die geen tijd hebben om te lezen, maar graag iets anders dan muziek horen tijdens het afwassen, poetsen of baden.
- De ‘Electrotheek’: De inzender van dit idee dacht aan alle wafelijzers, popcornmachines en croque monsieur machines die in een doos in de garage staan te bestoffen. Hoe vaak gebruiken we die dingen? Leg met je wijk/straat een lijst aan en leen ze uit aan elkaar. Ik denk dat er ook nog een app aan verbonden was, maar dat weet ik niet meer zeker.
- Een wisselend krantenabonnement: Hier spreek ik even tegen mijn opdrachtgever ;), maar het is wel een heel cool idee: een abonnement waarbij je om de zoveel tijd een andere krant in de bus krijgt. Kan ook voor tijdschriften heel verrassend zijn.
- Een verhuurdienst voor meubels die je tijdelijk nodig hebt: Het idee zegt het zelf: een dienst waar je gedurende een bepaalde tijd een babykamer, een studentenkot e.d. bij kan uitlenen.
- Website vrijwilligerswerk: een website die, zoals een vacaturewebsite, vrijwilligerswerk oplijst. Werk voor diezelfde avond, voor een aantal uren, voor een paar dagen: alles netjes en overzichtelijk bij elkaar. Zodat je gemakkelijk en last minute (omdat je bijvoorbeeld niets te doen hebt die avond) kunt intekenen voor vrijwilligerswerk.
- Sloop de muren: Al die ministadstuintjes: waarom niet samenzitten met een aantal buren en de muren slopen? Meer plaats om groen te planten en te spelen.
En hopla, eindigen met een foto van de jury (“Wat doen we? We lachen toch, he?” => schaapachtig lachje.):
‘Helleblind’, het nieuwe hoorspel van Yannick Van Puymbroeck
Ik speel een klein rolletje in ‘Helleblind’, de door Urgent.fm en Kunstencentrum Vooruit geproduceerde auditieve gangsterreeks van jong talent Yannick Van Puymbroeck. Sinds 4 mei elke zaterdag om 11u te beluisteren op Urgent.fm.
Afleveringen gemist? Geen probleem! Op de Soundcloud van Urgent.fm kun je alle afleveringen herbeluisteren!
PS: Ik ben gecast als Pieternel Dheere, de strenge en ambitieuze politiecommissaris. In ‘Geen pijn of wat dan ook’ speel ik een strenge, licht onzekere juf. Geen idee waarom ze voor ‘streng’ altijd bij mij uitkomen, want kijk: zo zag ik eruit toen ik mijn rol voor ‘Helleblind’ insprak:
Supervriendelijk, toch? Toch? TOCH?!?!
Achteraf tekende ik nog even Maggy Macguffin, de licht obese undercover agente in haar overtuigende rol als balletdanseres, op het venster van Urgent.fm.
En dit is de promofoto, waarop je van ver kunt zien dat ik eigenlijk toch echt geen strenge ben, he. He? HE? HE?!
Live tekenen op 24h van de Fair Trade, Gent
Vrijdag tekende ik live bij het Fair Trade verhaal van Steven -Low Impact Man- Vromman. In de Oxfam winkel, ter opening van de 24 uur van de Fair Trade, het gezellige straatfeest in de Lammerstraat (Gent).
Een selectie uit de tekeningen:
Verhuisd!
Drie weken geleden zijn Bert en ik verhuisd. Van het Patershol naar het Prinsenhof, 500 meter verder. Honkvast, wij? Neu! Wij wonen gewoon heel graag aan deze kant van Gent. (Ik zou nu heel stoer WESTSIDE of EASTSIDE kunnen roepen, maar eerlijk, ik heb nog altijd geen idee in welke windrichting we zitten).
Het plan was om zaterdag 20 april te verhuizen. Die vrijdag speelde ik halfziek ‘Geen pijn of wat dan ook’ in CC De Kern in Wilrijk. Donderdag lag ik de hele dag ziek op de zetel. En Bert had heel de week gewerkt. Veel hadden we dus niet voorbereid. Ik hoor mijn moeder die woensdag nog zeggen ‘En als jullie hulp nodig hebben, zaterdag… Weet ons te vinden, he.’ En ik: ‘Maar nee, dat komt allemaal wel in orde, zoveel spullen hebben we nu ook weer niet.’
Dat laatste klopte, ongeveer: de week voor de grote verhuisdag hadden Bert en ik van onze peperkoeken hartjes (ahum) stenen gemaakt en 1 auto spullen naar de Kringwinkel en 2 auto’s spullen naar het containerpark gebracht.
Er was dus… minder. Maar wel nog steeds een 800-tal boeken, 1000 platen, 35 tupperwares (planten die zich voort in de kast?) (En verliezen die tijdens de daad allemaal hun dekseltjes?), een paar tafels, dozen vol potloden, stiften en verfjes, dozen vol buttons, restaurantborden die ik nog nooit had gezien, een zak vol plastic bekers enz.
Gelukkig kwam er op het laatste nippertje (lees: vrijdag) een geschenk uit de hemel gevallen. Yves, oprichter van o.a. Dift en De Invasie, contacteerde ons om te vragen of we misschien nog verhuisdozen zochten? En vervoer? Ons antwoord kun je al raden (JA EN JA MET OVERSLAANDE STEM).
En zo komt het dat wij zaterdagochtend in sneltempo 40 milieuvriendelijke kunststof verhuisdozen a.k.a. Kodiboxen vol konden laden. Om 14.00 arriveerden de sportievelingen (die kuiten!) van Cargovélo, de Gentse transportfietskoerierdienst. Ze laadden alles op (inderdaad, alle veertig boxen) hun ‘pimped out chromed out’ fietsen en trapten een paar keer stevig over en weer. Om 18.00 waren alle boxen verhuisd. Toch kwamen de trappers nog even terug. Of ze de wasmachine ook mochten proberen verhuizen met de fiets? Hadden ze altijd al een keer willen doen. En hops: vijf minuten later dedderde (kasseien) onze wasmachine naar ons nieuwe huis.
‘s Avonds vielen we als een blok in slaap. In onze nieuwe slaapkamer, ontzettend dankbaar voor onze vrienden en familie, die met veel enthousiasme een hele dag hebben geholpen.
Met grote dank aan:
Mama en André, die ondanks mijn ‘neuneu, hulp niet nodig’ toch de hele dag hebben geholpen.
Wannes De Hulk en Wouter Remorque, die onze kasten, zetel en tafels veilig op bestemming hebben gebracht.
Kristien, voor het geweldig secuur inpakken van ons keukengerief (“Hoeveel borden hebben jullie?!” “…’k Weet niet…”).
Yves en Bert, die meegeholpen hebben, ook al werd dat niet van ze verwacht. (“Ik doe dat gelijk nog graag, verhuizen!”)
Simon, voor de geweldig handige Kodiboxen.
Sander en vriendin, voor het enthousiast verhuizen met de fiets.
Foto’s: Bert Pieters
Meer info
over Cargovélo: klik!
En over Kodibox: nog eens klik!
