(zonder titel)
‘t Was te koud.
Alles zou bevriezen;
eerst mijn vingers en neus, dan
tenen en benen (ik had die korte
bloemenrok aan).
Als laatste mijn gedachten
-of als eerst,
dat weet ik niet meer
Trouwens;
ik moest ook
wel heel dringend plassen.
Dus
hees ik me recht en
belde weer aan (een sleutel
had ik nog steeds niet gekregen).
Je glimlachte, vroeg:
waar kom jij vandaan?
Je wist niet eens dat ik weg was
geweest.
(Bankje dijk Lokeren, mama, 10 december 2005)
Een erg mooie laatste zin!
Alleen kut dat het alleen een deel van het gedicht op de voorpagina verschijnt. (Read more –>)
Gewoon klikken, of is dat niet handig? Ik weet niet, dat read more ding is ook voor mij vrij nieuw.