Brief aan W.F.H.
Liefste W. F.,
niet jaloers zijn.
Het is waar dat je nooit zo belangrijk voor me zal zijn als mijn echte lief, ik beken.
Maar jij bent degene die ik nog even vast neem in bed; voor ik me omdraai, mijn lief een zoen geef voor de nacht, me weer omdraai, de deken onder mijn kin nestel, mijn ogen sluit, me weer omdraai, mijn arm leg over mijn lief -zoals in de film-, besef dat ik zo niet kan slapen, dat film maar film is en dus niet echt, me weer omdraai, te veel deken weggraai, sorry zeg, deken teruggeef, me weer omdraai, ditmaal op mijn buik. Besef dat ik niet kan slapen, mijn lief even por om te kijken of hij al diep slaapt, natuurlijk slaapt hij al diep, het licht weer aanknip. Ik neem je weer bij mij, hou je in mijn handen tot het lief zich omdraait en wakker wordt door het licht, tot hij me tot de orde roept en zegt dat het te laat is om nog met andere mannen bezig te zijn. Dan schuif ik je weer aan de kant, met enige tegenzin, maar morgen ontmoeten we elkaar weer, beloofd.
Dus wees niet jaloers.
Nog vierenvijftig pagina’s en jij verlaat me toch.
Liefs,
Eva
(Nooit meer slapen – Willem Frederik Hermans)
