Wrak.
Vroeger was alles anders. Vroeger: toen ik hier nog niet mee zat. Het was beter, durf ik zelfs zeggen. Ja, mijn levenskwaliteit was absoluut beter dan nu. Waarom? Ik weet niet. Ik sliep meer en langer. Ik durfde tenminste nog gaan slapen! Het was ook zo stil, toen. Het kon nog stil zijn. Ik kwam nog buiten, ging af en toe op café. Dat gaat nu niet meer. De winkelstraat laat ik ook liever links liggen, en fuiven zijn al helemaal uit den boze. Ik voel mij beperkt, opgesloten in mijn eigen huis. Mijn geest is niet meer vrij, ik word bepaald. Als ik me niet forceer kom ik mijn bed niet meer uit, en als ik het doe sleur ik me door de dag. Vroeger had ik vrienden en een lief. Toen liet hij me zitten en ik geef hem geen ongelijk. Alles was anders. Beter, duidelijk beter. Sinds dat kutlied in mijn hoofd zit ben ik een wrak. Ik krijg het er verdomme niet meer uit. Nooit meer, er is geen uitweg meer, alleen nog eenzame wanhoop. I kissed a girl and I liked it. I kissed a girl and I liked ihit. I kissed a girl and I lihihiked it. Nu smeek ik u.
Katy Perry-geïnfecteerden, de melaatsen van de 21ste eeuw.
Misschien dat dit helpt?
Geweldig, grappig :)
M’n beste vriend heeft dat kutlied als beltoon, imagine the horror.
dat liedje spookt al door mijn hoofd sinds mijn geboorte