Hij.
Kraai was uitgenodigd door AmuseeVous om het literatuurluik op Citadelle Ma Belle, een feest in het Citadelpark, in te vullen. Tim Devriese, Ivo Allewaert en ik sprongen uit de bosjes en verrasten mensen op poëzie en verhalen. Dit gedicht schreef ik, geïnspireerd door het park.
Hij.
Elke ochtend
loop ik hem zomaar voorbij.
Hij zit op de rand van de bank,
rookt een pijp,
draagt een hoed
en kijkt wat in de verte.
Of naar de grond,
of naar de zakdoek in zijn hand,
ik weet niet.
En ik denk:
mijn zekerheid bevindt zich hier,
’s morgens om half negen
in het park tussen de bomen.
En dan:
denkt hij dat ook van mij?
Heel erg mooi Eva!
Ja
Mooi uitgedrukt, die twijfel, dat onzekere.
Goed gedicht!
Zeer mooi, dit.