Pooost

Vandaag zat er een boek van 1001 Liefdes in de brievenbus. Het gaat om boek 9, het laatste boek in de reeks. Ivo Victoria’s eerste brief (Een glimlach, als een kind) en mijn antwoord (De Weerman) staan erin. Er wordt daar snel gewerkt, bij Creatief Schrijven, dat staat vast.

Snel wat foto’s van het boek (met, voor de aandachtige kijker, op de achtergrond een cursus Didactiek. Niet voor de show, het lag er echt, en ik was er -Warempel!- echt in aan het leren):

Ik begrijp overigens ook niet waarom dit bericht zo’n onenthousiaste, bijna klinische sfeer in zich draagt. Dat is niet de bedoeling. Ik ben echt blij dat mijn brief in dat boek staat. Misschien komt het door
- het feit dat ik al 5 dagen hoofdpijn heb en mijn hypochondrische geest hersenvliesontsteking, een tumor of een ontsteking aan de hoofdslagader niet uitsluit.
- het scala aan didactische methodes en daarmee gepaard gaande definities die ik vanbuiten aan het leren ben met het oog op het examen zaterdag.
- mijn snerthumeur vandaag.

Volgens mij, maar wie ben ik he, here Jezus, wie ben ik, betreft het een combinatie van de drie. Maarrr: het boek in de brievenbus bood dus eventjes soelaas.

About these ads