Interview infoblad Sint-Lodewijkscollege
Deze maand verscheen een interview in het infoblad van het Sint-Lodewijkscollege, de school waar ik mijn puberjaren sleet. Ik vond het wel een goed interview, omdat het over lekker concrete dingen ging, en de vragen niet te moeilijk waren. Haha.
U kan het onder de foto’s nalezen!
Eva Mouton (Humane Wetenschappen 2005) tekent en schrijft. Ze studeerde in 2009 af als Master in Illustratie met een opmerkelijke reeks ‘dagboektekeningen’. Die mocht ze exposeren in Gallerie Jan Colle (Gent). Ondertussen heeft ze al heel wat meer op haar palmares! Tijd voor een gesprekje.
Was de keuze voor het Hoger Kunstonderwijs na het middelbaar snel gemaakt ? Wat motiveerde je om daarvoor te kiezen ?
Wat me motiveerde was vooral het feit dat iedereen het me afraadde (lacht). Nee, ik had dat al uitgemaakt toen ik 14 was ofzo. Het was bijna geen keuze, het was gewoon voor de hand liggend: dit doe ik het liefste, hiermee wil ik door gaan. Sommige leerkrachten, maar vooral medeleerlingen probeerden me dat af te raden: “Zou je niet beter eerst voor een deftig diploma gaan?” Dat soort onzin. Ik vind: als je echt wil tekenen of schrijven (of iets anders creatief), en je staat zelf volledig achter je keuze, en je wordt gesteund door je omgeving, en daarbovenop werk je je te pletter, dan geraak je er wel.
Speelde het niet in je nadeel dat je uit het Aso kwam en niet uit een Kso-richting ?
Helemaal niet. Tijdens de toelatingsproef peilen ze in kunsthogescholen naar je kunnen, je kennis over de hedendaagse kunstwereld, maar vooral naar je motivatie. Als ze zien dat je echt, echt heel graag wil tekenen, schilderen, of wat dan ook, dan laten ze je meestal toe. Natuurlijk moet je een basis hebben; iemand die nog nooit getekend heeft zal het moeilijk hebben om door de toelatingsproef te geraken. Ik moet wel zeggen: toen ik 16 jaar was heb ik beslist om te stoppen met volleybal en al mijn vrije tijd in het tekenen te stoppen: ik ging tot drie keer in de week met de trein naar Sint-Niklaas om daar naar de tekenschool te gaan. Ik zat dus niet in het KSO, maar ik was er wel enorm mee bezig.
Je doorliep verschillende beeldende richtingen. Kan je dat zien als een zoektocht naar je eigen kunnen ?
Ja, absoluut. In het eerste jaar heb ik voor schilderkunst gekozen. Een richting die me echt niet lag, ik was plots te ongeduldig geworden om te schilderen, en begon weer meer te tekenen en te schrijven. In het tweede en derde jaar heb ik vrije grafiek gedaan, maar in mijn masterjaar voelde ik de nood om een promotor uit een andere richting te kiezen. Het systeem laat dat toe, dus waarom niet? Ik heb dan voor illustratie gekozen, omdat ik me eindelijk zeker genoeg voelde om mijn teksten en tekeningen te combineren. Als eindwerk heb ik een boek gemaakt waarin ik alles samen heb gegooid. Ik droomde ervan om heel toegepast te werken, en dat is gelukt. Maar ik heb er wel vier jaar over gedaan om tot die conclusie te komen. Dat geeft niet, ik heb het gevoel dat ik uit mijn opleiding heb gehaald wat ik eruit kon halen.
Je tekent en schrijft ook graag in opdracht. Wat was je grootste (of leukste) uitdaging tot nu toe ?
Ik heb het geluk gehad dat ik na het behalen van mijn diploma onmiddellijk opdrachten heb gekregen. Ik heb dit jaar o.a. twee cd’s van artwork mogen voorzien, op een passiefhuis getekend met krijt, op literaire festivals/avonden voor gelezen uit mijn werk, illustraties gemaakt voor verschillende instanties… Maar met stip op 1 staat wellicht mijn reeks columns en tekeningen voor De Standaard over zomerfestivals. Dat was een geweldig leerrijke (en leuke: elke week naar een ander festival!) ervaring.
Je volgt nu je lerarenopleiding. Kijk je er naar uit om je kennis en kunnen door te geven ?
In het begin bekeek ik die opleiding puur praktisch: het is niet gemakkelijk om als freelance tekenaar en schrijver een regelmatig inkomen te hebben. Een job in het onderwijs is dus handig. Maar nu ik al een deel van mijn stages heb doorlopen, begint het meer en meer te kriebelen om in het onderwijs te staan. En ja, ik bekijk het vrij idealistisch, ik zou het fantastisch vinden om anderen te kunnen motiveren om voor hun passie te gaan en/of hun creativiteit aan te wakkeren en te zien ontwikkelen. Net zoals een paar leerkrachten (en later docenten) dat ook bij mij hebben gedaan.
En dan om af te sluiten: op je tekening staat ‘always keep on drawing’. Kan je daar een woordje uitleg bij geven?
Ja, dat is een boodschap voor leerlingen die in het ASO zitten en graag tekenen. Ik ben vaak op mijn vingers getikt omdat ik tijdens de les zat te tekenen. Niets van aantrekken, gewoon blijven doorgaan. In naam van de kunst! In naam van het oefenen! Always keep on drawing! (lacht)
