Oona.
‘Als ik blind was en ook doof en ik had geen gevoel in mijn vingertoppen, zou ik dan de citroen proberen breken en het ei willen persen?’ vroeg Oona zich luidop af. Ze liet het ei over de keukentafel rollen. Een eend, waggelend naar de oever van de rivier, bedacht ik. Springen / nog wat brood pikken. Ik zette een glas in de kast, nam een bord van het afdruiprek. De afwas is een zekerheid. De afwas die staat altijd klaar. ‘Vroeger bestond mijn verdriet niet echt’, zei ik. ‘Toen was ik alleen, toen was jij nog niet hier. Alles was minder dramatisch.’ De citroen viel op de grond, stuiterde verder. Oona leek te ontwaken. Alleszins, ze keek naar mij.
Wat leuk! Onze dochter heet Oona Mouton!
Oh wat lief! Oona is mijn lievelingsmeisjesnaam :)
Wij hebben ook een dochter die Oona Mouton noemt. Als dat niet heel toevallig is.