Geen Daden Maar Woorden Festival Rotterdam
Op weg naar het hotel vroeg ik vier keer aan Bert of hij de voorstelling goed gevonden had.
Dat ging zo:
‘Ik was zelf wel tevreden denk ik… vond jij het goed?’
‘Maar, nu voor echt, vond je ‘t écht goed?’
‘Ik bedoel: goed? Of had je nog aanmerkingen?’
‘Het was goed hé?’
Elke keer antwoordde hij even enthousiast dat hij het echt goed had gevonden. Niet gewoon goed, nee, écht goed. Op de kamer ploften we tegelijk op het bed. Bert was ziek en ik was moe. Ik zette de tv aan. Dat vond ik gezellig, zei ik. ‘En ook echt vakantie. Tv in een andere taal. En doodmoe kijken van op het bed.’
Op 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en ook 8 kon je seks krijgen op bestelling. Op kanaal 9 vertelde een man over de Nobelprijs en over deeltjes die splitsen en hoe die uitvinding nu in allerlei toepassingen wordt gebruikt. ‘Het gaat snel met de wereld,’ zei hij ook nog.
Mijn oogleden werden steeds zwaarder. De mensen op tv begonnen zoals walvissen te praten. Ik geeuwde en draaide me om. Bert moet de tv hebben uitgezet.
(Op zaterdag 9 oktober lazen Ivo Victoria en ik ultrakorte stukken tekst voor op het GDMW-festival in Rotterdam. Bij die teksten beamden we mijn prenten. De voorstelling hadden we ‘Walvis en citroenen’ gedoopt. Wie er in Rotterdam niet bij kon zijn, heeft nog een tweede kans. Op 23 oktober hernemen we onze voorstelling op het GDMW-festival in Utrecht!)
