De windpokken
Ik heb de allermooiste plaat van Ray Lamontagne opgelegd en lig onder een deken te huilen op de bank. Bert heft een van mijn benen op en komt onder, tussen en ook wat naast me zitten (het is een hele kleine bank met heel veel kussens en heel veel ikke).
‘Wat scheelt er?’ vraagt hij.
‘Ik ben triestig,’ jammer ik. ‘Ik ben echt heel triestig.’
Mijn lief aait een stuk ikke waar deken over ligt. Dat hebben wij zo afgesproken. Geen kussen, geen vel op vel en ook geen lange knuffels. Hij geeft me een zakdoek.
‘Ik vind het niet meer leuk. Iedereen lacht er mee,’ snotter ik.
‘Ja maar het is ook wel een beetje grappig,’ zegt mijn lief.
‘Dat het een kinderziekte is, maakt me niet minder ziek. Ik voel me echt heel zielig nu,’ zeg ik.
‘Je hebt jezelf De Brigade van Het Boerenomelet gedoopt’, zegt mijn lief. Hij glimlacht.
‘Dat was gisteren. Vandaag ben ik de ziekste. En de zieligste. De allerzieligste van de hele wereld,’ zeg ik. ‘En die handdoeken vouwen zichzelf niet op.’ Diep vanbinnen mis ik mijn mama. Ik denk aan vroeger, aan hoe ik niet stiekem aan mijn werk moest denken als ik ziek was en me gewoon heel erg op het genezen kon concentreren. Ik huil nog een beetje. Ik doe een luchtkusje naar Bert. Hij doet er twee terug.
Ik heb niet gelachen! Dat wil ik toch even gezegd.
Ik heb wel gelachen, maar met liefde! Alleen kende ik het emoticon voor ‘met liefde’ niet.
Sorry dat ik je aan je werk deed denken nu je je zo ziek en zielig voelt.
Maar alles komt weer goed en dan zijn alle plekjes en jeukjes en pijntjes verdwenen..
Ik heb er ook niet mee gelachen, ik voelde me alleen twee dagen schuldig, omdat ik toevallig een dag ervoor met iemand sprak over volwassenen die waterpokken hebben en hoe ziek ze daarvan kunnen zijn :(
Ik sluit me bij Ivo en Lobke aan. Beterschap, Eva.
het lijkt er wel op dat je – net als ik – het liefste liefje van de hele wereld hebt. dat is ook al een goed medicijn, lijkt mij. veel beterschap!!
het ziet er al veel beter uit dan op de foto’s van gisteren… elke dag een beetje beter en tegen eind van de week ben je terug mijn grappige, lieve, spitante, schone, knappe, en ad remme jongste dochter…
en mag je terug je petekindje knuffelen,
dikke kus, voadre
Je bent de schattigste, zelfmedelijdenste en bovenalste van allemaal jij.
En ook wel de ziekste nu, maar da’s maar voor even!
Verzorgingsbertos modus nadert de geluidsmuur!!
Oh nee, nu voelt iedereen zich plots zo schuldig. Dat wilde ik helemaal niet. Ik wou gewoon een heel zielig stukje over mijn zelfmedelijden plaatsen :)
Ik was de eerste om er mee te lachen. Het is ook best wel grappig. Een kinderziekte krijgen die je al eens gehad hebt, net als je de hele tijd tekeningen voor kinderen zit te maken.
Maar dankjewel iedereen voor de wensen van beterschap. Dat vind ik echt heel lief.
O, heb je hem al eens gehad? Weer een urban legend naar de klote. Je kunt kinderziektes dus twee keer krijgen?
Ben zo blij dat ik vanochtend ‘(geen geintje)’ achter mijn bezorgde bericht heb geplaatst.
Sterkte! Onze zoon heeft het net doorgemaakt, en die was er vast minder ziek van dan jij.
lààt die handdoeken, mama komt eraan! :)
wees gerust, ik heb’t drie keer gehad en als kind is da veel ambetanter zo’n ziekte ;) efkes doorbijten en je bent drvan af
Eva, ik zou je kussen ook al had je de windpokken.