Gisteren draaide mijn lief plaatjes en zorgde ik voor bijhorende visuals op de Nacht van de Journalistiek. Een samenwerking!
Alle beelden gemaakt door Evy Raes en Liesbeth Marckx.
Het was een netwerkevent en er werden prijzen uitgereikt. Er zaten ledlichtjes in de treden van de trap. Boven kon je speeddaten met grote journalisten. Maar eerst nog een workshop, maar eerst nog een glimlach naar de baas van dat belangrijke blad!
Sommige meisjes droegen rode pumps.
Ik droeg versleten ballerina’s. Ik was ook vergeten om de kleren van mijn kledingsponsor aan te doen. H&M dus. H&M en schuldgevoel.
Hier staat mijn mond een beetje in eendenbek. Dat doe ik als ik mij concentreer. Dat deed ik als kind al. (Blij dat ik mijn tong niet tussen mijn lippen klemde als kind)
Toen ging het brandalarm af. Op de twitterwall werd getweet dat het niets was. Dat vond ik onvoldoende. IEDEREEN. MOEST. ECHT. PROBEREN. OM. KALM. TE. BLIJVEN. Ondanks het gevaar voor vertrappeling. Ondanks dat gevoel van ‘sterf ik straks op een netwerkevent’?
Hier tekende ik een bokaal met goudvissen. Erboven stond geschreven ‘Speeddaten voor goudvissen’. En dan zie je de ene vis tegen de andere zeggen: ‘Ma allez, wij kennen elkaar toch al?’ Vond ik heel grappig. Ik weet niet of andere mensen het ook grappig vonden.
Op weg naar huis zeiden mijn lief en ik tegen elkaar dat we tevreden waren. Dat hij goed had gedraaid en ik goed had getekend.
Thuis las ik dat iemand ‘Ik snap die hipstermuziek niet’ had getweet.
